Çdo pasdite, shumë prindër përballen me të njëjtin skenar. Fëmija kthehet nga shkolla dhe shpërthen në lot, zemërim ose heshtje të thellë. Kjo sjellje shpesh keqkuptohet si mungesë disipline. Në të vërtetë, mund të jetë një fenomen i njohur si rënia e përmbajtjes.
Çfarë është rënia e përmbajtjes?
Rënia e përmbajtjes është një mekanizëm çlirimi emocional që ndodh pasi fëmija ka mbajtur vetëkontroll të lartë gjatë gjithë ditës në shkollë. Termi u përdor për herë të parë nga psikoterapistja Andrea Loewen Nair në vitin 2017 për të përshkruar këtë shpërthim emocional që nuk është diagnozë mjekësore, por një realitet i zakonshëm zhvillimor.
Çfarë shkakton rënien e frenimit?
Në shkollë, fëmijët përballen me pritshmëri të vazhdueshme. Të qëndrojnë ulur, të presin radhën, të përqendrohen, të respektojnë rregullat dhe të përmbushin detyrat akademike. Sipas psikologes zhvillimore Jeannine Jannot, kjo përpjekje e vazhdueshme e shtyn vetërregullimin në kufijtë maksimalë. Kur kthehen në shtëpi, vendi ku ndihen të sigurt, tensioni i grumbulluar shpërthen.
Në cilat mosha përjetohet kolapsi i kufizimit?
Fenomeni është më i zakonshëm te fëmijët nën 12 vjeç, pasi aftësitë e rregullimit emocional janë ende në zhvillim. Megjithatë, edhe adoleshentët, veçanërisht ata me ADHD, autizëm apo ankth, mund ta përjetojnë.
Shenjat që tregojnë se fëmija po përjeton rënien e kufizimit?
Lot, britma, irritim i shtuar, lodhje, izolim, ankesa për dhimbje koke ose barku pas shkollës, sjellje sfiduese apo nevojë e shtuar për afërsi janë tregues tipikë. Disa fëmijë e përjetojnë në mënyrë të brendshme dhe shfaqin heshtje apo tërheqje.
Si ndryshon nga një zemërim tipik?
Zemërimi zakonisht lidhet me kërkesa të paplotësuara. Rënia e përmbajtjes është humbje kontrolli për shkak të lodhjes emocionale. Një fëmijë në këtë gjendje nuk qetësohet lehtë me shpërqendrim apo shpërblim. Ai ka nevojë për kohë dhe hapësirë për t’u rregulluar.
Si mund të ndihmojnë prindërit?
Prioritizoni qetësinë pas shkollës. Mos bombardoni me pyetje. Ofroni ushqim të shëndetshëm dhe ujë pa e kthyer në negociatë. Lejoni kohë për lojë fizike, biçikletë, vizatim apo thjesht pushim. Ulni pritshmëritë pasdite dhe shmangni mbingarkesën me aktivitete.
Mbi të gjitha, krijoni një hapësirë të sigurt ku fëmija ndihet i parë dhe i dëgjuar. Kur prindërit reagojnë me empati dhe jo me ndëshkim, fëmija zhvillon reziliencë dhe mëson gradualisht të menaxhojë emocionet e tij.
© Horizontalisht | Të gjitha të drejtat e rezervuara
